دوستت دارم بي آنکه مرا دوست داشته باشي 

دوستت دارم حتي اگر به چشمان خيسم بخندي و بي خيال اين باشي که دلم شکسته است...

دوستت دارم حتي اگر دلت سنگ باشد ، حتي اگر هيچ احساسي بر من نداشته باشي

با اينکه ميدانم در دلت يک دنيا محبت است و احساست ، مثل آب پاک و زلال

است...

مرا باور داشته باش ، حتي براي يک لحظه هم که شده قلب مرا با تمام وجودت حس کن ... 

بيا تا تنهايي دوباره به ويرانه دلم نيامده است ! 

تا تنهايي قاب خالي و بدون عکسش را در طاقچه قلبم نگذاشته است، تو بيا و قاب زيباي عکست را در آنجا بگذار!

عزيزم اينک که مينويسم دوستت دارم چشمانم خيس است ، به خدا خيس است ،

پس چشمهاي خيس مرا باور کن و تو نيز به من بگو مرا دوست

ميداري...